De Maastrichtse epidemioloog Michael Freeman heeft het autopsierapport van de in 2019 overleden financier Jeffrey Epstein online gezet, samen met 163 autopsiefoto's en andere onderzoeksdocumenten. Freeman betwist de officiële conclusie dat Epstein zich in zijn cel in New York van het leven heeft beroofd. Volgens hem wijzen de verwondingen op wurging door iemand anders.

Epstein werd op 10 augustus 2019 dood aangetroffen in zijn cel in New York. Hij wachtte op dat moment op een proces wegens seksuele handel in minderjarigen. De officiële doodsoorzaak is zelfmoord door verstikking met een ligatuur, gemaakt van beddengoed of kleding. Ook andere onderzoeken kwamen tot die conclusie, en het kantoor van de hoofdlijkschouwer van New York houdt eveneens vast aan die lezing. Freeman ziet dat standpunt niet als sluitend.

De documenten kwamen via de broer van Epstein bij Freeman terecht, die ze een jaar eerder ontving. Freeman beschrijft de wonde in de nek als Y-vormig en gerafeld. Dat past volgens hem bij wurging van achteren met een ligatuur. Hij ziet mogelijke nagelkrassen nabij de hals en denkt dat sommige verwondingen defensief kunnen zijn. Ook de verwondingen in het gezicht en een blauwe plek op de schouder kunnen volgens hem op geweld wijzen. Freeman benadrukt dat hij deze lezing baseert op de foto's en het rapport zoals die nu openbaar zijn.

Freeman uit verder kritiek op de manier waarop het onderzoek is uitgevoerd. Tijdens de autopsie zou geen DNA-onderzoek onder de vingernagels zijn gedaan, terwijl dat volgens hem had gemoeten. Er werd bovendien geen foto gemaakt van de positie waarin Epstein werd aangetroffen. De ligatuur is gefotografeerd terwijl de knoop nog intact was, ondanks dat reddingswerkers het materiaal hadden doorgescheurd. Een 3D-reconstructie van de celbedden leidt Freeman tot de conclusie dat de bedhoogte ophangen uitsluit. Juist die reconstructie vormt voor hem een van de sterkste argumenten tegen de zelfmoordversie.

Freeman is geen patholoog maar universitair docent epidemiologie aan de Universiteit Maastricht. Dat vermeldt hij zelf ook. De patholoog die hij raadpleegde, was het onderling oneens over de bevindingen. Dat maakt het volgens hem lastig om een eensluidend oordeel te vormen op basis van de beschikbare documenten. Een wetenschappelijk artikel van Freeman over de zaak werd door een tijdschrift geweigerd. Daarmee is de discussie nog niet in de wetenschappelijke literatuur beslecht.

Freeman treedt regelmatig op als tegendeskundige in zaken van politiegeweld. Hij was ook betrokken bij de heroverweging van de dood van George Floyd. In de Epstein-zaak plaatst hij zijn bevindingen nu zelf in het publieke debat, los van een gerechtelijke procedure. Over wie Epstein eventueel zou kunnen hebben gedood, heeft hij geen mening. Hij stelt uitdrukkelijk dat zijn analyse zich beperkt tot de vraag of de verwondingen en omstandigheden met zelfmoord verenigbaar zijn.

22Weergaven

Auteur

Misdaad en buitenland

Ruben Visser — misdaad en buitenland, Kernblik.