In de Woudenbergse zedenzaak komt geen hoger beroep. De veroordelingen van Richard van den B. (57) en Evertje van E. (34) zijn daarmee definitief. Het oppasstel werd begin deze maand veroordeeld tot respectievelijk twintig en twaalf jaar cel, en beiden kregen ook tbs opgelegd voor het jarenlange misbruik van kinderen.
Volgens de berichtgeving ging het om het misbruik van vijf tot zes heel jonge kinderen. De rechter sprak over een zaak van « de buitencategorie ». Het Openbaar Ministerie legt zich neer bij de uitspraak, ook al lagen de opgelegde straffen fors lager dan de eis. Daarmee is de zaak in juridische zin afgerond, en hoeft de rechtbank de uitspraak niet opnieuw te laten behandelen door een hogere instantie.
Voor de getroffen gezinnen betekent het besluit vooral dat er een einde komt aan de lange juridische procedure. In de berichtgeving werd de wens genoemd om rust te krijgen, na een periode waarin het gezin en de kinderen met de gevolgen van het misbruik te maken hebben gehad. Het definitief worden van het vonnis maakt een einde aan de onzekerheid over de duur en de zwaarte van de straffen, en over de vraag of de zaak in een volgende ronde opnieuw zou worden opgerold.
Het verschil tussen de geëiste en de uiteindelijk opgelegde straffen valt op. Het Openbaar Ministerie had hogere straffen gevorderd, maar de rechter legde beide verdachten lagere straffen op. Dat het OM zich bij dit oordeel neerlegt, betekent dat de uitspraak als eindvonnis geldt. Voor de verdachten betekent het dat zij de opgelegde gevangenisstraffen zullen uitzitten.
De tbs-maatregel die beide verdachten opgelegd kregen, betekent dat zij na hun gevangenisstraf in een inrichting kunnen worden behandeld en dat hun eventuele vrijlating aan voorwaarden is gebonden. Een tbs-maatregel wordt in Nederland opgelegd wanneer de rechter vreest voor herhaling van ernstige misdrijven en een behandeling noodzakelijk acht. Hoe de tbs-maatregel in de praktijk wordt uitgevoerd, is in de beschikbare bronnen niet nader uitgewerkt.
Met het besluit om niet in beroep te gaan, is de strafzaak voor de rechtbank en het Openbaar Ministerie gesloten. Over de precieze overwegingen van het Openbaar Ministerie is in de beschikbare berichtgeving weinig meer bekend dan dat de uitspraak wordt geaccepteerd. Wat wel vaststaat, is dat het vonnis nu van kracht is en dat de twee veroordeelden de straffen die zij zijn opgelegd moeten ondergaan.
21