In de nacht van 17 november 2026 zou de centrale autoboog van de Krimbrug zijn ingestort. Beelden van de schade werden eerst verspreid via Oekraïense monitoringkanalen, waarna andere media er verslag van deden. De Russische autoriteiten hebben bevestigd dat er opnieuw een aanval heeft plaatsgevonden en dat het verkeer over de brug is stilgelegd. Een gedetailleerde beoordeling van de schade is nog niet openbaar gemaakt.
Volgens de beschikbare informatie is niet de hele brug van 19 kilometer verwoest. De autoboog, die 227 meter lang is en meer dan 5.000 ton weegt, is gedeeltelijk naar beneden gestort. De spoorboog zou vermoedelijk nog intact zijn. Die onderscheid is belangrijk, omdat de boog geen decoratief element is maar een dragende constructie. Schade aan zo'n boog verandert de manier waarop krachten door de hele brug worden verdeeld.
De boog overspant de scheepvaartgeul van Kertsj-Jenikale, een vaarweg van 185 meter breed. De bogen werden in 2016 en 2017 aan land bij Kertsj in elkaar gezet en daarna te water gelaten en op hun plaats gehesen. Een vergelijkbare herbouw is daarmee niet eenvoudig: het gaat niet om een standaard brugdeel, maar om een grote, op maat gemaakte constructie die destijds in een specifieke procedure is geplaatst.
Eerdere reparaties aan de brug vallen in een ander type categorie. Na de explosie in 2022 duurde het volledige herstel ongeveer zeven maanden. Bij de aanval in 2023 was het autodeel na ongeveer 89 dagen weer in gebruik. Die herstelwerkzaamheden betroffen echter standaard overspanningen en niet een grote, op maat gemaakte boog. Daardoor zijn de eerdere voorbeelden slechts beperkt bruikbaar als maatstaf.
Op basis van de beschikbare informatie schat de auteur van de onderliggende analyse dat herstel in het gunstigste geval drie tot vier maanden zou kunnen duren. Waarschijnlijker is volgens die inschatting een periode van zes tot twaalf maanden voor het vervaardigen en plaatsen van een nieuwe boog. Die termijn kan langer worden als de fundering of de pijlers beschadigd zijn. De toestand daarvan onder water is op dit moment onbekend.
Dat de fundering een onzekere factor is, heeft ook te maken met de bodem van de zeestraat. Die bestaat uit zachte sedimenten, waardoor diepe palen van 12 tot 105 meter nodig waren. Het controleren van die funderingen is daardoor complex. Naast de staat van de fundering blijven ook de toestand van de spoorboog, de productiecapaciteit voor een nieuwe boog en de vraag wanneer de scheepvaart weer toegang krijgt belangrijke openstaande vragen.
38